Leszek Żuliński
Historyk literatury, krytyk literacki, poeta
- Urodzony
- 25 sierpnia 1949, Strzelce Opolskie
- Zmarł
- 6 czerwca 2022
- Zawody
- historyk literatury, krytyk literacki, poeta
Leszek Stanisław Żuliński (25 sierpnia 1949 w Strzelcach Opolskich - 6 czerwca 2022 w Warszawie) był polskim krytykiem literackim, poetą, publicystą i felietonistą. Od 1967 roku mieszkał w Warszawie. Debiutował jako poeta w 1971 roku na łamach miesięcznika „Opole”, a rok później jako krytyk w „Nowym Wyrazie”. W 1973 roku ukończył filologię polską na Uniwersytecie Warszawskim.
Pracował jako redaktor Krajowej Agencji Wydawniczej, kierował działami literackimi kilku pism, a w „Literaturze” był sekretarzem redakcji. Od 2000 roku pracował w TVP. Opublikował tomy poezji, szkice literackie i felietony, w tym cykl „Czarne dziury”; był także autorem ponad 3 tysięcy publikacji prasowych. Według zasobów archiwalnych IPN od 1974 do 1990 roku był tajnym współpracownikiem Służby Bezpieczeństwa o pseudonimie „Jan”. Należał do Związku Literatów Polskich i był członkiem PZPR. Otrzymał m.in. Nagrodę im. Klemensa Janickiego oraz Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski. Został pochowany na cmentarzu na Solipsach w Warszawie-Ursusie.
Na podstawie artykułu „Leszek Żuliński” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.